Na een aantal behoorlijk heftige jaren was 2023 relatief rustig, behalve dan op mijn werk — wat dat betreft eindigde ik het jaar op het randje van overspannenheid. Misschien door die relatieve rust, maar vooral ook met dank aan mijn e-reader, heb ik dit jaar veel meer boeken gelezen dan de paar jaar hiervoor, namelijk 50! Je kunt mijn overzicht op Goodreads hier bekijken.

Qua Engelstalige boeken was ik dit jaar het meest onder de indruk van She Who Became the Sun van Shelley Parker-Chan. Ook de Great Cities-duologie (The City We Became en The World We Make) van N.K. Jemisin vond ik erg tof. Ik keek ook erg uit naar Translation State van Ann Leckie. Haar Imperial Radch-trilogie vind ik geweldig, maar Provenance vond ik dan weer minder. Translation State had gelukkig weer precies de elemententen die ik zo leuk vond aan Ancillary Justice en Ancillary Mercy. Verder las ik een aantal boeken die al een tijd op mijn TBR stonden: A Memory Called Empire van Arkady Martine (heel gaaf! In 2024 wil ik deel 2 lezen) en eindelijk ook Contact van Carl Sagan. Ik ben heel blij dat ik die klassieker eindelijk heb gelezen! Confronterend feitje: hij is overleden aan de ziekte waar ik inmiddels ruim 2,5 jaar geleden voor behandeld ben …

Qua Nederlandstalige boeken was mijn favoriet denk ik Wachter van het dodenpad van Natascha van Limpt, gevolgd door De geestenmeesters van Anna Lopez Dekker, Azkaloth van Anneke de Waard, en natuurlijk Onrust (het nieuwe deel van De zwijgende aarde) van Kelly van der Laan en Brenda Hingstman. Dit laatste boek heb ik ook mogen proeflezen; heel leuk!

Het enige boek dat ik dit jaar in het Welsh las, was Stori Fawr Peppa Fach (Het grote verhaal van kleine Peppa). Ik ben wel halverwege Bywyd Blodwen Jones (Het leven van Blodwen Jones, een soort Bridget Jones-parodie). Die hoop ik dus komend jaar uit te lezen. Nu ik gestopt ben met Duolingo (ik had de cursus al eeuwen afgerond en de herhalingsoefeningen werden wel érg repetitief …) moet ik mijn Welsh op een andere manier op peil houden, haha.

Mijn grote schrijfdoel voor 2024 is om eindelijk Singulariteit, het vervolg op Magnetar af te maken. Net als bij al mijn vorige pogingen blijf ik echter met hetzelfde probleem zitten: de focus ontbreekt … Daar heb ik wel een aantal oplossingen voor bedacht, maar ik heb er nog geen een waar ik echt blij van word. Nadat twee personages uit elkaar gaan, is de rol van een van de twee voor de overkoepelende verhaallijn een beetje uitgespeeld. Dus óf ik moet iets bedenken om hen toch bij de hoofdlijn te blijven betrekken, óf ik moet hen uit de tweede helft van het verhaal laten. Optie 2 heeft niet mijn voorkeur omdat ik dan bang ben dat de balans weg is en omdat dit personage in deel 1 erg belangrijk was. Voor optie 1 heb ik wel een idee, maar ik heb nog niet bedacht hoe ik dat uit moet werken. Maar hoe dan ook ga ik hier komend jaar uitkomen! Ik begin het jaar met een ‘schrijfretraite’ in een hotel in mijn geliefde Dordrecht, waar ik twee dagen ga bivakkeren met alleen mijn laptop als gezelschap, dus dan heb ik alle tijd om hierover na te denken.

Tot slot:

Een fijne jaarwisseling en een gelukkig 2024 gewenst!