Er was wat vertraging bij de drukker, maar nu is Magnetar dan toch echt onderweg! Dus hopelijk heb ik de nieuwe versie een dezer dagen dan eindelijk in handen. Ik ben enorm benieuwd (en ook bang, haha) wat andere mensen straks van de avonturen van Niamh (wetenschapsjournaliste met een fascinatie voor het bovennatuurlijke), Max (‘magische superheld’ met aangeboren hartafwijking) en Paul (alias wetenschapsvlogger The Shirtless Scientist) vinden! Je kunt Magnetar voorbestellen via Quasis Uitgevers of via deze website.

Veel van de personages uit Magnetar zijn zogeheten ‘meta’s’: personen met ‘metavaardigheden’ zoals telepathie en psychokinese. Ook zijn ze in staat om tot een afstand van soms wel zo’n 100 m te voelen waar de mensen om hen heen zich bevinden. Vaak handig, maar soms ook frustrerend, zie de quote hieronder!

In de vorige editie van Magnetar werd nog gesproken over ‘magiërs’ en ‘magie’, maar voor de nieuwe editie ben ik dus voor het wetenschappelijker klinkende ‘meta’s’ en ‘metavaardigheden’ gegaan. Veel van mijn hoofdpersonen zijn per slot van rekening wetenschappers!

De term ‘metavaardigheden’ heb ik niet zelf bedacht, dus het leek me leuk om eens te babbelen over boeken en tv-series die mij in de loop der jaren beïnvloed hebben in mijn schrijven.

Het Galactisch Bestel

Mijn moeder was een grote SF- en fantasyfan en schoof boeken die zij tof vond altijd naar mij door. Zodoende las ik als tiener bijvoorbeeld de boeken van Robin Hobb en De wetten van de magie. Maar de boeken die de meeste indruk op me maakten, waren die van Julian May, en dan in het bijzonder de trilogie van Het Galactisch Bestel (Jack – Diamanten Masker – Magnificat) en de twee boeken die daaraan voorafgaan: Het land der zieners en Interventie (in het Engels één boek: Intervention).

Aan deze boeken heb ik mijn fascinatie voor bijzondere vaardigheden zoals telepathie en psychokinese overgehouden. En wat ik ook heel tof vind: liefde en relaties tussen mensen met dit soort vaardigheden, want die hebben vrij letterlijk een extra dimensie. In real life ben ik totaal geen romanticus, maar het lijkt me echt super bijzonder om op zo’n diepe manier met iemand te kunnen communiceren. (De vraag of meta’s het weleens in de lucht doen, wordt overigens in Magnetar door The Shirtless Scientist beantwoordt, haha.)

In de boeken zelf wordt (althans in mijn herinnering) weinig geschreven over een verklaring van deze ‘metapsychische krachten’, behalve iets over een ‘dynamischeveldentheorie’ of iets van die strekking. Het leek mij dus heel tof om een boek te schrijven over mensen met dit soort vaardigheden waarin er wél een verklaring is. In Magnetar is dat de ‘etherfysica’.

In Magnetar en vooral ook zijn prequel Supernovae (te midden van witte dwergen), dat deel uitmaakte van de Valentijnsactie van FantasyRomance.nl, wordt regelmatig naar deze boeken verwezen. In Supernovae lees je hoe Kate, Kasper en Leander op de middelbare school besluiten om niet meer over ‘magie’ te spreken.

Kasper, Leander en ik besloten om in navolging van de Galactisch Bestel-boeken, die we tegen die tijd alle drie verslonden hadden, voortaan over ‘metavaardigheden’ in plaats van magie te praten. Zo klonk het al een stuk minder mysterieus en een stuk meer wetenschappelijk verklaarbaar. We bedachten zelf de term ‘meta’ voor mensen met metavaardigheden en ‘metazintuig’ voor dat extra zintuig van ons waarmee we aura’s konden waarnemen.

Ook in Magnetar kom je wat verwijzingen naar deze boeken tegen. Niamh, met haar fascinatie voor etherenergie, weet dat Kate en co de term ‘metavaardigheden’ uit deze boeken hebben gehaald. Zij geeft de boeken vervolgens door aan Neil. En Cassie verwijst naar Diamanten Masker (het een-na-laatste deel van de reeks) wanneer ze probeert Neil over zijn mentale blokkade heen te helpen. Er gaan op een gegeven moment ook personages ‘in metabundeling’ of ‘in metaconcert’, wat wil zeggen dat ze hun vaardigheden combineren.

Een variant hierop, die net iets minder ver gaat, is ‘auraresonantie’, een term die ik wél zelf bedacht heb. Hierbij gaat de aura van een meta die daar gevoelig voor is meetrillen met de aura van iemand anders en kan die dus iemands emoties overnemen. Bij wederzijdse resonantie kan er uiteindelijk een metaconcert ontstaan, waarin twee of meer meta’s samen één wil en één gedachte zijn.

Goed om te weten: hoewel ik de term ‘metavaardigheden’ dus uit Het Galactisch Bestel heb, lijkt Magnetar qua plot en personages totaal niet op deze boeken. Geen buitenaardse wezens te bekennen! Daarbij is Magnetar veel kleinschaliger. De metavaardigheden worden trouwens ook heel anders beschreven. (Hm. Leuk onderwerp voor een volgende blogpost!)

Overige invloeden

Allereerst mijn geliefde Torchwood! En dan met name de eerste twee seizoenen van deze Doctor Who spin-off, toen de serie nog leuk en grappig was en zichzelf vooral niet al te serieus nam. (Kijk bijvoorbeeld deze clip van het begin van seizoen 2, met de gevleugelde woorden: ‘Excuse me, have you seen a blowfish driving a sports car?’ 🤣)

Torchwood was niet mijn eerste liefde als fangirl (die eer gaat naar Gundam Wing), maar wel mijn grootste fandom. Ik ben naar meerdere conventies en meet-ups in de UK geweest (zie de cosplay-foto hiernaast). Aan Torchwood heb ik ook een grote liefde voor Wales en de Welshe taal overgehouden. (Komende zomer ga ik weer!)

In Tempus non fugit zitten meerdere directe verwijzingen naar Torchwood. In Magnetar is de enige verwijzing bij het herschrijven gesneuveld. Dat leek me gezien hoe lang het alweer geleden is dat de serie op tv was en hoe onbekend deze in Nederland was beter. De invloeden vooral op relatiegebied (in Torchwood doet zo ongeveer iedereen het met iedereen) zijn echter nog steeds wel te zien in personages zoals Max.

Dat brengt mij meteen bij de Kushiel-boeken van Jacqueline Carey, ook door mijn moeder mijn kant op geschoven. ‘Hebt lief zo ge wilt’ is in Terre d’Ange het belangrijkste gebod. Magnetar heeft qua plot, personages etc. helemaal niets gemeen met Kushiel, en in tegenstelling tot Kushiel is Magnetar totaal niet expliciet, maar ik denk wel dat ikzelf door deze boeken beïnvloed ben.

Twee andere die ik nog wil noemen, zijn The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams en de anime-serie Gundam Wing. Beide zie je niet terug in Magnetar maar wel in Titanium. De Titaan met laserzeis is uiteraard een knipoog naar de Gundam Deathscythe.

---

Oké, dit is allemaal waarschijnlijk een beetje tl;dr geworden, sorry! In een volgende blogpost ga ik het een keer hebben over de metavaardigheden zelf in plaats van waar de naam vandaan komt.